Όπως μπορούμε να κατανοήσουμε, αυτό που τα περισσότερα παιδά και νέοι προσπαθούν να αποφύγουν, την έκθεση δηλαδή σε συναισθήματα όπως αυτά του άγχους έκβασης μιας προσπάθειας, του φόβου μιας πιθανής αποτυχίας, της κατάρρευσης της απόλυτης εικόνας που έχουν για τον εαυτό τους, του φόβου απώλειας αγάπης και εκτίμησης των σημαντικών άλλων στη ζωή τους, του χλευασμού από τον περίγυρο, αυτό ακριβώς είναι το πεδίο ψυχικής ωρίμανσης που προσφέρει ο Αθλητισμός. Οι νέοι μέσα από την ενασχόληση με ένα άθλημα  (ιδιαίτερα εάν αυτό είναι ατομικό)  διδάσκονται να έχουν το θάρρος να στοχοθετούν, να ονειρεύονται, να προσπαθούν, να αποτυγχάνουν, να ξαναπροσπαθούν, να επιμένουν, να επιτυγχάνουν ή να αποτυγχάνουν δηλαδή να ζουν, πολύπλευρα και με πληρότητα τη ζωή τους. Είναι καλό να θυμόμαστε τη φράση του Καζαντζάκη “ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά”  και να προσθέσουμε και ό,τι δεν είχαμε το θάρρος και το κουράγιο να προσπαθήσουμε μέχρι το τέλος.

Κλείνοντας την αναφορά μας στους όρους αυτούς δυό λόγια για τον πρωταθλητισμό. Ο πρωταθλητισμός είναι η αναγωγή της αθλητικής διαδικασίας στο υψηλότερο επίπεδο. Αυτό από μόνο του απαιτεί ειδικές συνθήκες. Χρειάζεται να είναι ο αθλητής προικισμένος από τη φύση του να δέχεται μεγάλες σωματικές και ψυχικές επιβαρύνσεις και να μπορεί ο οργανισμός του να προσαρμόζεται σε αυτές.Χρειάζεται να έχει από μόνος του την έντονη επιθυμία για διάκριση και το δυναμισμό να την διεκδικεί. Ειναι μια διαδικασία που προκύπτει μέσα από το προηγούμενο σκαλοπάτι που είναι ο Αθλητισμός. Η ενασχόληση με τον αθλητισμό οδηγεί τους ασκούμενους στην επίτευξη της μέγιστης δυνατότητάς τους, η μέγιστη αυτή δυνατότητα διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και αυτή είναι η ομορφιά αυτού του δρόμου. Ειναι η πηγή του αλληλοσεβασμού που έχουν οι αθλητές ο ένας για τον άλλο εφόσον έχουν κατανοήσει σωστά αυτό που κάνουν. Όλοι είναι ισοι ως προς την καταβολή της μέγιστης προσπάθειας για την επιτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος και για αυτό είναι όλοι άξιοι σεβασμού. Το αποτέλεσμα για τον καθένα μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του και αυτή η διαφορετικότητα είναι επίσης σεβαστή. Κάποιοι θα γίνουν πρωταθλητές για εκείνη τη στιγμή και εκείνον το συγκεκριμένο αγώνα και έαν έχουν την κατάλληλη παιδεία θα έχουν την ταπεινότητα να τιμήσουν τόσο τον εαυτό τους όσο και όλους τους άλλους. Αυτοί οι αθλητές έχουν τη δυνατότητα να δρούν ως πρότυπο για την κοινωνία τους οδηγώντας και άλλους στο δρόμο της επίτευξης του καλύτερου ευατού τους. Γι αυτό και στη αρχαιότητα αλλά και σε σύγχρονες χώρες του εξωτερικού (δυστυχώς όχι στην Ελλάδα αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης και προνομίων. Ο πρωταθλητισμός λοιπόν είναι μια ειδική συνθήκη και δεν οδηγούνται όλοι οι αθλητές προς αυτή την κατεύθυνση.

Κλείνοντας αυτή τη συζήτηση ελπίζω να έχει γίνει κατανοητή η διαφορά ανάμεσα στη σωματική δραστηριότητα, την άσκηση-γύμναση, τον αθλητισμό και τον πρωταθλητισμό. Εάν ένας γονέας νοιάζεται μόνο για τη διατήρηση της υγείας και της ευρωστίας του παιδιού του μπορεί απλά να το συνοδεύσει σε μια πλατεία να κάνει ποδήλατο ή να το αφήσει να παίξει κυνυηγητό κρυφτο και τόσα άλλα παιχνίδια που παίζαμε με τις ώρες παλιότερα ( ο συγγράφων ανήκει στην εποχή των δεινοσαύρων). Έτσι θα παραμείνει σωματικά δραστήριο και υγιές. Εάν παλι θέλει να αναπτύξει τη φυσική του κατάσταση πρέπει να το βοηθήσει να γυμναστεί (π.χ. πολλοί είναι οι νέοι και έφηβοι που για αισθητικούς και ψυχαγωγικούς λόγους ασχολούνται με τη σωματική διάπλαση στα γυμναστήρια). Εάν πάλι θέλει να έχει ολοκληρωμένο το πακέτο διατήρησης της υγείας, ανάπτυξης φυσικής κατάστασης και ψυχοπνευματικής καλλιέργειας τότε χρειάζεται να το οδηγήσει στον Αθλητισμό που απο τη φύση του είναι με κεφαλαία και τονισμένα γράμματα ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ.

Αυτός είναι και ό λόγος ύπαρξης αθλητικών σωματείων. Οι σύλλογοι δεν είναι ένα διαφορετικού τύπου γυμναστήριο. Δεν είναι εμπορικές επιχειρήσεις ή τουλάχιστον δε θα έπρεπε να είναι. Είναι η έκφραση της προσπάθειας κάποιων ρομαντικών να προωθήσουν τα αθλητικά ιδεώδη που προαναφέρθηκαν και να προσφέρουν στην κοινωνία άτομα όσο το δυνατόν σωματικά και ψυχικά πιο ολοκληρωμένα.

Ο σύλλογός μας είναι σαφώς προσανατολισμένος στον Αθλητισμό με την έννοια που προαναφέρθηκε. Ειδικεύεται στον Κλασσικό Αθλητισμό, τον Στίβο και σε όλα τα αγωνίσματά του. Ο Στίβος θεωρείται ατομικό αγώνισμα. Παρ όλα αυτά εμείς θεωρούμε πως δε διαφέρει πουθενά ως προς την κοινωνικοποίηση των νέων που ασχολούνται με αυτό το αγώνισμα σε σχέση με τα λεγόμενα ομαδικά αθληματα. Η έννοια της ομάδας και η σπουδαιότητά της είναι μέγιστης σημασίας για όλους τους αθλητές και έχουμε ζήσει πολλές φορές την ευεργετική της επίδραση στην ψυχολογία των αθλητών μας. Γι αυτό και εμείς το χαρακτηρίζουμε ως ομαδικό άθλημα με ατομικά αγωνίσματα. Θα θέλαμε να κλείσουμε αυτό το άρθρο αντιγράφοντας τα ωφέλη των ατομικών αγωνισμάτων από το blog ΠΕΡΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ των εκπαιδευτικών κοινοτήτων (https://blogs.sch.gr/cvasilis/2023/12/25/atomika-athlimata/)

“Τα ατομικά αθλήματα προσφέρουν μια σειρά από πλεονεκτήματα σε όσους τα ασκούν, τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.

Σωματικά πλεονεκτήματα

• Βελτιώνουν τη φυσική κατάσταση. Τα ατομικά αθλήματα απαιτούν από τους αθλητές να αναπτύξουν μια ποικιλία φυσικών ικανοτήτων, όπως δύναμη, ταχύτητα, αντοχή, ευλυγισία και συντονισμό.
• Μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων ασθενειών. Η τακτική άσκηση, συμπεριλαμβανομένης της άσκησης μέσω ατομικών αθλημάτων, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων ασθενειών, όπως καρδιακές παθήσεις, εγκεφαλικό επεισόδιο, διαβήτη τύπου 2 και καρκίνο.
• Βοηθούν στην απώλεια βάρους ή τη διατήρηση ενός υγιούς βάρους. Η άσκηση είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την απώλεια βάρους ή τη διατήρηση ενός υγιούς βάρους. Τα ατομικά αθλήματα μπορούν να βοηθήσουν στην καύση θερμίδων και στην ανάπτυξη μυϊκής μάζας, οι οποίες είναι και οι δύο σημαντικές για τη διαχείριση του βάρους.

Ψυχολογικά πλεονεκτήματα

• Βελτιώνουν την αυτοπεποίθηση. Η επιτυχία σε ένα ατομικό άθλημα μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση ενός ατόμου.
• Μειώνουν το στρες και το άγχος. Η άσκηση είναι ένας γνωστός τρόπος για τη μείωση του στρες και του άγχους. Τα ατομικά αθλήματα μπορούν να προσφέρουν μια επιπλέον αίσθηση ελέγχου και επιτυχίας, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στην περαιτέρω μείωση του στρες και του άγχους.
• Βοηθούν στην ανάπτυξη της αυτοπειθαρχίας. Η επιτυχία σε ένα ατομικό άθλημα απαιτεί αφοσίωση, σκληρή δουλειά και αυτοπειθαρχία. Η ανάπτυξη αυτών των χαρακτηριστικών μπορεί να είναι πολύτιμη και σε άλλους τομείς της ζωής.
• Ενισχύουν την αίσθηση του σκοπού. Η συμμετοχή σε ένα άθλημα μπορεί να προσφέρει σε κάποιον έναν αίσθηση σκοπού και κατεύθυνσης στη ζωή του.

Ειδικά πλεονεκτήματα για παιδιά και εφήβους

Τα ατομικά αθλήματα μπορούν να προσφέρουν μια σειρά από συγκεκριμένα πλεονεκτήματα για παιδιά και εφήβους, όπως:

• Βελτιώνουν την ανάπτυξη των κινητικών δεξιοτήτων. Τα ατομικά αθλήματα απαιτούν από τα παιδιά και τους εφήβους να αναπτύξουν μια ποικιλία κινητικών δεξιοτήτων, όπως η ισορροπία, η συντονισμός και η αντίληψη του σώματος.
• Ενισχύουν την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση. Η επιτυχία σε ένα ατομικό άθλημα μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά και τους εφήβους να αναπτύξουν θετική αυτοαντίληψη.
• Μαθαίνουν να διαχειρίζονται το άγχος και το στρες. Η συμμετοχή σε ένα ατομικό άθλημα μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά και τους εφήβους να αναπτύξουν μηχανισμούς αντιμετώπισης του άγχους και του στρες.
• Μαθαίνουν να συνεργάζονται με άλλους. Ακόμα και τα ατομικά αθλήματα απαιτούν από τους αθλητές να συνεργάζονται με άλλους, όπως τους προπονητές τους και τους γονείς τους.”

Πάνω απ’όλα όμως βοηθούν τους νέους να παραμένουν άνθρωποι!!